My mind is beautifully blank.

Tetet

    "Tamad ako."

    whoo. understatement of the year. enangyan. e ano naman kung hindi pa ako bumabalik sa school? mahirap bang intindihin na sa loob ng tatlong taon ng hindi pag aaral e hindi pa rin ako handa makisalamuha at makasabay sa buhay estudyante? tamad nga ba ako? maaring oo. dahil yun ang pinaka madaling sagot kung bakit hindi pa ako nag aaral ulet. malamang hindi dahil wala naman makakaintindi kung bakit ayaw ko pang bumalik sa pag aaral. gawd. pisti.

    and who would understand huh? no one. pakshet.

    kahit i-explain ko hindi mo maiintindihan. hindi dahil sa hindi ko gustong ipaintindi, am just so certain na hindi mo maiintindihan ang dahilan ko. enangyan, anlabo ko.

    gaano ba kaimportante ang kapirasong papel na tinatago sa pangalang "diploma"? dahil ba mas rerespetuhin ka ng tao kung may hawak ka nito? irerespeto ka kung karapat dapat kang irespeto. may diploma ka nga, di ka naman makatao makipag usap, wala ka pa ring kwenta.

    kung nagkataon na nakasama ako sa martsa nung Mayo, iisa lang din ang babagsakan ko e: call center. i have nothing against the call center industry, it's just that, parang ginagawa na lang trend for practical purposes ang pagtatrabaho sa call center. malaki nga ang sweldo, fulfilling ba? siguro kung panatag ka na makita na natutulungan mo ang mga dapat mong tuilungan, sure, i have no question about that. pero hindi ba kaya mo pinagtiyagaan ang makapag martsa at makakuha ng kapirasong papel na "diploma" ay dahil ninais mo  at inambisyon mo ang propesyong kunektado sa tinapos mo?

    lahat tayo'y naglolokohan.

    lahat tayo sinungaling.

    lahat tayo ipokrito't ipokrita. 

Tetet

    whoo. ewan pa ren.

    napaka relatibo ng lahat.

    minsan nahihiling ko sana napapatigil ko ang oras para masaya lang. mababalikan mo ang nakaraan at itutuwid ang mga pagkakamali. pero hindi ganun ang buhay. kailangan umusad pasulong dahil kung hindi malamang na maiwanan ka. kung nagkamali man ng minsan, hindi na dapat pang ulitin iyon.

   s.t.u.c.k.e.d.u.p.

   ayan. madalas akong ganyan nitong mga nakaraang araw. nandiyan yung hindi ako makaramdam ng gutom. na parang wala lang, mabilis ang oras pero usad pagong ito sa akin. matagal. parang computer na nag hang. parang indiyan mode sa pag hintay.

   m.a.g.u.l.o.

   na parang kwarto ko lang na matagal ng hindi nalilinisan. parang cabinet ko na puno ng damit na hindi man lang pinagtiyagaan pang tikluping muli pagkatapos tingnan kung babagay ba ang damit o hindi. parang yung bata sa tindahan na hindi alam kung ano ang bibilhin niya, chocnut o flat tops.

   sana nga tumigil ang oras, kahit one time lang.

   pilit ko mang umeskapo sa kulungkutan ko, bumabalik at bumabalik ito. na parang sipon lang sa tag ulan.

Tetet

..There were the nights
Holdin' you close
Someday I'll try to forget them..

Nagluluto ako ng hapunan habang ginagawa ko ito. May headphone ako sa tenga at malabong marinig ko kung sumabog na ba ang tangke ng gas namen. Wala lang akong pakialam. kahapon pa ako walang matinong kain dahil parang maisusuka ko lang yung kanin. Bulimic? *lol* hindi naman, hindi ko lang talaga trip kumaen. O baka naman dahil sa nireregla ako kaya pati pagkain kinatamaran ko na. Gusto ko lang ng kape. Tsaka ng tsokolate.

Panahon na naman ng tag-ulan. Masaya sana kasi malamig. Mas lalong may dahilan para huwag ng lumabas ng bahay at mag soundtrip na lang ng mga nakakalungkot na tugtugan habang miinom ng tsokolate o kaya kape. At sige lang, umulan ka pa. Bukas wala na kameng kisame.

Malapit ng mag October.

Yey. Nag hang ang kumpyuter.

Gusto ko mag mubi trip.

HIndi ko na alam kung ano ang dahilan ko kaya nag post ako dito. Biglang nawala ang dahilan o sadyang natanga na naman ako para malimutan ko.

..You'll say you'd never let me fall from hopes so high..

..I realize what I am now too smart to mention - to you
You'll say you understand, you'll never understand..

..I'll say I'll never wake up knowing how or why
I don't know what to believe in, you don't know who I am..

You'll say I need appeasing when I start to cry
But never is a promise and I'll never need a lie..

Tetet

    am really supposed to take a bath at this hour bago matulog pero dahil sa maepal ang utak ko e binuksan ko ang kumpyuter para magdownload ng kanta ng Toto sabay silip sa friendster ni ex. tama. ex-kaboyprenan.

    ginamit ko ang account ni pinsan para hindi naman masyadong halata na tiningnan ko ang mga picture niya kasama ang kagerlprenan niya ngayon. it has been two years pero ewan. there's actually no use to even rant about him, us. dahil it has been fucking two years already. before, i really, like, feel a pang of jealousy, like, totally jealous when i get to see his pictures with his current girlfriend. yeah, like, wishing na sana ako yung katabi niya sa picture, that sort of pathetic thing. pero when i get to see them last night (thanks to bhebang. hindi sana ako nagsusulat ngayon. *rofl*), i was like, wtf? nagpaloko ako sa ugok na yun? bakit kaya kailagan niya pang ipangalandakan sa buong mundo na naging sila nung october 23, 2005? naging kame rin naman nung araw na yun a. *lol*

   futaena. october twenty three?! jesus christ i really should've known. and really, if only i could shun the numbers 18 and 23 on the planet, i def would. and yeah, and thursdays too.

   gawd. this is not happening. watsobershet.

    ge lang, tetet. mag tapang tapangan ka pa.

 

Tetet

    Tatlong oras pa lang ang tulog ko. Masakit pa ang mga mata ko pero nakaharap pa ren ako sa kumpyuter. Adeek. Hindi ko alam kung ao ang pakay ko para hindi ituloy ang tulog ko. Malamag sadyang adeek lang talaga.

    Pahingi ng antok.

    Wala akong malamay na libro dahil hindi ako makahirit kay Mama na bilhan ako pag lumalabas kame. A ewan. Naadik ako kay Jack the Ripper kaya naparaning lang naman ako kaninang madaling araw. *teehee* Kala ko nasa ilalim ng higaan ko si Jack the Ripper. Ugok a.

    *incoherent* *scatterbrain* *useless*

   Tadhana ko ba talga ang maistorbo sa ganito kaagang oras? buti na lang at sinara ko ang pinto. Hindi pa pala ako useless after all. Kasi may nangangailangan pa pala ng tulong ko. Wuhaha. Red Cross? *rofl* sumasakit na ang ulo ko. waa.

   Now, am just plain ecstatic. *lol*

    ..waiting for the vinyl trip..